پژوهشگران دانشگاه ویرجینیا به تازگی علت فراموشی چهره عزیزان در بیماران مبتلا به آلزایمر را شناسایی کردهاند. این یافته میتواند به توسعه روشهای پیشگیری از این بیماری کمک کند. فراموشی چهره دوستان و خانواده یکی از نشانههای بارز آلزایمر است که به تدریج حافظه اجتماعی فرد را تحت تأثیر قرار میدهد و او را در دنیایی ناآشنا رها میکند.
تیم تحقیقاتی با بررسی تخریب ساختارهای مولکولی به نام «شبکههای پرینورونی» (PNNs) متوجه شدند که این ساختارها نقش حیاتی در تثبیت خاطرات و ارتباطات عصبی دارند. در آزمایشات انجام شده بر روی موشها، حفظ این ساختارها در اوایل زندگی منجر به بهبود توانایی یادآوری تعاملات اجتماعی در موشهای مبتلا به آلزایمر شد.
این یافتهها به عنوان یک هدف جدید برای درمان آلزایمر تلقی میشود. نویسنده مسئول این مطالعه، هارالد سونتهایمر، بر اهمیت این کشف تأکید کرده و اشاره کرده است که از دست رفتن شبکههای پرینورونی مستقل از پاتولوژی آمیلویید و پلاک رخ میدهد، که به تردید در مورد نقش تجمعات پروتئینی در این بیماری کمک میکند.
در نهایت، پژوهشگران به وجود داروهای مناسب برای درمان پیشگیرانه اشاره کردند. این داروها که به عنوان «مهارکنندههای MMP» شناخته میشوند، در حال حاضر برای درمان سرطان و آرتریت مورد بررسی قرار دارند و نتایج اولیه آزمایشات بر روی موشها موفقیتآمیز بوده است. این کشف نویدبخش میتواند به میلیونها نفر که با آلزایمر دست و پنجه نرم میکنند، امیدی تازه ببخشد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟