آیا ایرانیان قرنها پیش از ناپلیها پیتزا را اختراع کردهاند؟ این سؤال جذاب به ما یادآوری میکند که تاریخ غذاها میتواند پیچیده و شگفتانگیز باشد. به ۲۵۰۰ سال قبل برمیگردیم، زمانی که لشکریان داریوش بزرگ در دشتهای امپراتوری هخامنشی استراحت میکردند و بوی نان تازه در فضا پیچیده بود. سربازان با استفاده از سپرهای فلزی خود، خمیری ساده را روی آتش میپختند و با پنیر و خرما طعمدار میکردند. این صحنه ما را به یاد پیتزا میاندازد و این سؤال را مطرح میکند که آیا ایرانیان باستان نخستین پیتزاخورهای تاریخ بودهاند؟
تحقیقات نشان میدهد که سربازان هخامنشی در قرن ششم پیش از میلاد، نان را روی سپرهای خود میپختند. این سپرها به دلیل جنس فلزیشان، حرارت را به خوبی منتقل میکردند و به سربازان اجازه میدادند تا نان را به شیوهای کارآمد بپزند. در آن زمان، آرد سفید تصفیهشده وجود نداشت و سربازان از آرد گندم کامل استفاده میکردند که نیاز به ورز دادن و تخمیر داشت. این فرآیند تخمیر، که به احتمال زیاد با استفاده از مخمر آبجو انجام میشد، به نان بافت و طعمی خاص میبخشید.
سپس نوبت به پخت نان میرسید. سربازان با چرب کردن سپرهای خود با روغن زیتون، خمیر را روی آن قرار میدادند و پس از استراحت، آن را به شکل بیضی درمیآوردند. در نهایت، نان روی آتش پخته میشد و با خرما و پنیر شور طعمدار میگردید. این ترکیب طعمی شیرین و شور به نان میداد که هنوز هم در آشپزی ایرانی دیده میشود.
با این حال، اگرچه نان سربازان هخامنشی ویژگیهای بنیادین پیتزا را داشت، نمیتوان آن را بهطور کامل پیتزا نامید. اولین بار کلمه «پیتزا» در سال ۹۹۷ میلادی در ایتالیا به ثبت رسید. داستان پیتزا به ناپل و غذاهای فقرا برمیگردد و در قرن نوزدهم، با ورود پیتزا به دربار ایتالیا و محبوبیت آن در میان مردم، به تدریج به غذایی جهانی تبدیل شد. مهاجران ایتالیایی در آمریکا نیز نقش مهمی در گسترش این غذا ایفا کردند و پیتزا به یکی از غذاهای ملی این کشور تبدیل شد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟