دانشمندان با موفقیت لایه داخلی رحم انسان را در آزمایشگاه بازسازی کرده‌اند، که این دستاورد جدید به درک بهتر آغاز حیات و علل شکست‌های مکرر بارداری کمک می‌کند. تیم تحقیقاتی در مؤسسه بابراهام کمبریج با استفاده از بافت‌های اهدایی از زنان داوطلب، دو نوع سلول کلیدی را ترکیب کردند: سلول‌های استرومال و سلول‌های اپی‌تلیال. هنگامی که رویان‌های حاصل از لقاح مصنوعی بر روی این بستر قرار گرفتند، فرآیند لانه‌گزینی مشابه رحم طبیعی آغاز شد.
دکتر پیتر راگ‌گان، سرپرست این پژوهش، از مشاهده این فرآیند به عنوان یک تجربه شگفت‌انگیز یاد می‌کند و تأکید دارد که این مدل آزمایشگاهی به دانشمندان این امکان را می‌دهد که به تعامل شیمیایی میان رویان و رحم گوش دهند. در این محیط، حتی هورمون بارداری نیز ترشح شد که نشان‌دهنده عملکرد واقعی این مدل است.
این تحقیق به بررسی علل شکست‌های مکرر در مرحله لانه‌گزینی کمک می‌کند، زیرا حدود نیمی از رویان‌ها هرگز موفق به اتصال نمی‌شوند. پژوهشگران توانستند تا ۱۴ روز پس از لقاح، رشد رویان را زیر نظر بگیرند و با مسدود کردن یکی از سیگنال‌های ارتباطی، نقص‌های شدید در بافت جفت را مشاهده کردند. این یافته‌ها می‌تواند به حل معمای سقط‌های مکرر کمک کند.
در یک مطالعه جداگانه، پژوهشگران چینی نیز به شناسایی داروهایی پرداخته‌اند که ممکن است نرخ لانه‌گزینی را در بیماران با مشکلات مشابه بهبود بخشد. پروفسور جان اپلین از دانشگاه منچستر، با اشاره به اینکه علی‌رغم پیشرفت‌های ۴۰ ساله در روش‌های کمک‌باروری، نرخ موفقیت لانه‌گزینی هنوز پایین است، بر اهمیت مراحل ابتدایی بارداری تأکید می‌کند. این پژوهش به بررسی درمان‌هایی می‌پردازد که می‌تواند به بهبود کارایی لانه‌گزینی کمک کند. نتایج این تحقیق در نشریه Cell منتشر شده است.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟