گاهی سیستم اداری به جای پرورش و هدایت نیروهای نخبه، با چرخ‌دنده‌های فرساینده‌اش آن‌ها را ناچار به بریدن می‌کند. وقتی بوروکراسی بیمار و تصمیم‌گیری‌های سلیقه‌ای، سد راه پویایی یک نیروی متخصص می‌شوند، استعفا نه یک تسلیم، که آغاز یک عزم بزرگ‌تر برای خدمت در میدان واقعی است.
پایگاه خبری اسرارنویس در مصاحبه‌ای اختصاصی به سراغ یکی از نخبگان و چهره‌های ساعی تبریز رفته است؛ امیر محمدزاده، مدیرعامل شرکت آذرم نوآوران ساوالان. او که دانش‌آموخته مقطع کارشناسی علوم آزمایشگاهی از دانشگاه علوم پزشکی تبریز و از نیروهای مرکز بهداشت بود، پس از دو سال دوندگی فرساینده و پیگیری‌های بی‌نتیجه برای موافقت با انتقالش به معاونت تحقیقات دانشگاه، ترجیح داد به جای فرسایش در راهروهای اداری، قید میز و صندلی دولتی را بزند. این در حالی است که رزومه او دارای ثبت اختراعات متعدد و هچنین کسب افتخارات بین المللی است.
او با استعفا از سیستم، هنر و تخصص خود را به سنگر تولید ملی آورد تا امروز در کسوت مدیریت یک شرکت فناور و تولیدی، گره‌گشای بخش دیگری از اقتصاد کشور باشد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟