روزنامه نیویورکتایمز اخیراً در گزارشی ادعا کرده است که برخی سدها و طرحهای انتقال آب در ایران، نه تنها برای تأمین آب مردم، بلکه به منظور حمایت از تأسیسات زیرزمینی موشکی ساخته شدهاند. این ادعا بدون ارائه مستندات معتبر، به نظر میرسد بیشتر به فضاسازی رسانهای و عملیات روانی علیه ایران مربوط باشد. اگر قرار باشد هر زیرساخت آبی در ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی یا مجاورت با تأسیسات نظامی به عنوان هدف نظامی معرفی شود، این قاعده به دیگر کشورها نیز تسری خواهد یافت.
در این راستا، به بررسی مهمترین تأسیسات آبی کشورهای منطقه پرداخته میشود. عربستان سعودی با وجود اقلیم خشک، شبکهای گسترده از سدهای ذخیره آب ایجاد کرده است. ظرفیت ذخیرهسازی سدهای این کشور حدود 2.4 میلیارد مترمکعب برآورد شده و از جمله مهمترین سدهای آن میتوان به سد ملک فهد، سد وادی حلی و سد وادی بیش اشاره کرد. سد ملک فهد بزرگترین سد این کشور است که با ظرفیت 325 میلیون مترمکعب، نقش مهمی در کنترل سیلاب و تأمین آب کشاورزی دارد.
امارات متحده عربی نیز برای تأمین نیازهای آبی خود به تأسیسات آبشیرینکن وابسته است. از جمله مهمترین این تأسیسات میتوان به آبشیرینکن فجیره و آب شیرینکن طویله اشاره کرد. آبشیرینکن فجیره یکی از بزرگترین مجموعههای تولید آب شیرین و برق در امارات است که ظرفیت تولید روزانه 130 میلیون گالن آب را دارد.
کویت به دلیل اقلیم گرم و خشک، وابستگی بالایی به آبشیرینکنها دارد و تقریباً 90 درصد نیاز آبی خود را از این تأسیسات تأمین میکند. از جمله مهمترین آب شیرینکنهای این کشور میتوان به آب شیرینکن الزور جنوبی و آب شیرینکن دوحه اشاره کرد.
بحرین نیز به دلیل محدودیت منابع آب شیرین، به شدت به تأسیسات آبشیرینکن وابسته است. آبشیرینکن الحد یکی از بزرگترین تأسیسات تولید آب شیرین در این کشور است که ظرفیت تولید 90 میلیون گالن آب در روز را دارد.
این بررسیها نشان میدهد که زیرساختهای آبی در کشورهای منطقه به شدت به تأسیسات آبشیرینکن و سدهای ذخیره آب وابستهاند و این موضوع میتواند به عنوان یک نکته امنیتی در تحلیلهای منطقهای مورد توجه قرار گیرد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟