در حالی که بحران انرژی بار دیگر در دستور کار رسانهها و اندیشکدههای ترکیه قرار گرفته، برخی مراکز پژوهشی از جمله «انستیتوی تفکر استراتژیک» (SDE) طرح قدیمی اما بلندپروازانهای را دوباره مطرح کردهاند؛ پروژهای موسوم به «چهار دریا» که با هدف تبدیل ترکیه و سوریه به محور مهم انرژی و تجارت منطقهای طراحی شده است.
ترکیه، یکی از واردکنندگان اصلی انرژی در منطقه، سالهاست که به دلیل وابستگی بالا به نفت و گاز وارداتی، تحولات سیاسی، اقتصادی و ژئوپولیتیکی بازار انرژی را با دقت دنبال میکند. تحلیلگران ترکیهای میگویند هر تغییر کوچک در مناسبات منطقهای میتواند به طور مستقیم بر هزینه انرژی این کشور تأثیر بگذارد؛ موضوعی که بار دیگر توجه محافل استراتژیک را به طرحهای ترانزیتی معطوف کرده است.
در همین راستا، اندیشکده SDE اخیراً طرح «چهار دریا» یا آنچه برخی از آن با عنوان «ابتکار کریدور نه» یاد میکنند را مورد بررسی دوباره قرار داده است. این پروژه بر ایجاد یک شبکه منسجم ترانزیت انرژی میان چهار نقطه کلیدی استوار است: دریای خزر، دریای سیاه، خلیج فارس و دریای مدیترانه.
بر اساس تحلیل کارشناسان این اندیشکده، اتصال این چهار پهنه آبی میتواند ساختار جدیدی در نقشه انرژی منطقه ایجاد کند؛ ساختاری که در آن، ترکیه و سوریه به عنوان دو کانون مهم انتقال انرژی و تجارت منطقهای ایفای نقش کنند.
پروژه «چهار دریا» نخستینبار بیش از یک دهه پیش مطرح شد اما به دلیل تغییرات سیاسی و امنیتی منطقه، به سرانجام نرسید. اکنون با افزایش نگرانیها درباره قیمت انرژی و رقابتهای جدید ترانزیتی، این طرح بار دیگر توجه محافل کارشناسی ترکیه را به خود جلب کرده است.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟