ایدهای که به نظر میرسد به داستانهای علمیتخیلی شباهت دارد، اکنون در آستانهی بررسی رسمی قرار گرفته است. اسپیسایکس، شرکت هوافضای ایلان ماسک، در حال برنامهریزی برای ایجاد یک شبکه ماهوارهای با ابعاد بیسابقه است که تعداد ماهوارههای آن میتواند تا ۱۰۰ برابر تعداد ماهوارههای فعال فعلی در مدار زمین افزایش یابد.
این شرکت روز جمعه با ارسال درخواستی رسمی به کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا (FCC)، خواستار مجوزی برای پرتاب یک میلیون ماهواره شد که قرار است یک «دیتاسنتر مداری» را شکل دهند. این ایده پیشتر نیز از سوی منابع داخلی اسپیسایکس مطرح شده بود و حالا با ثبت درخواست رسمی، پروژه به مرحله جدیتری وارد شده و توجه نهادهای نظارتی و تحلیلگران صنعت فضایی را جلب کرده است.
براساس اطلاعاتی که از پرونده اسپیسایکس استخراج شده، این دیتاسنترهای فضایی با استفاده از انرژی خورشیدی فعالیت خواهند کرد و توان پردازشی لازم برای کاربردهای هوش مصنوعی را تأمین میکنند. اسپیسایکس در درخواست خود اعلام کرده که قصد دارد سامانهای متشکل از حداکثر یک میلیون ماهواره را در لایههای مداری باریک با ضخامت حداکثر ۵۰ کیلومتر مستقر کند. به گفته این شرکت، دیتاسنترهای مداری میتوانند بهطور مؤثری به رشد تقاضا برای توان پردازشی هوش مصنوعی پاسخ دهند، زیرا هزینههای عملیاتی و نگهداری آنها با استفاده از انرژی خورشیدی به مراتب کمتر از دیتاسنترهای زمینی خواهد بود.
برای درک بهتر مقیاس این درخواست، باید اشاره کرد که اسپیسایکس اخیراً پرتاب یازدهمین هزارمین ماهوارهی استارلینک را جشن گرفته است. با اینکه همهی این ماهوارهها در مدار فعال نیستند، اما طبق آمار، تا ۳۰ ژانویه ۲۰۲۶، بیش از ۹۶۰۰ ماهواره از این پروژه در مدار زمین قرار خواهند داشت. با این حال، انتظار میرود که FCC مانند گذشته، تعداد ماهوارههای درخواستی اسپیسایکس را کاهش دهد. این نهاد اوایل ماه جاری با پرتاب ۷۵۰۰ ماهوارهی جدید استارلینک موافقت کرد، که هنوز فاصله زیادی با درخواست اولیه نزدیک به ۳۰ هزار ماهوارهای اسپیسایکس در سال ۲۰۲۰ دارد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟