یک پژوهش جدید نشان میدهد که چگونه فعالیتهای استخراج منابع و انرژی میتواند گسلهای به ظاهر آرام و بیحرکت را به منشأ زلزلههای قدرتمند و غیرمنتظره تبدیل کند. در تاریخ ۱۶ آگوست ۲۰۱۲، زلزلهای به بزرگی ۳٫۶ ریشتر در روستای هویزینگه هلند رخ داد که ناشی از استخراج گاز از میدان گاز خرونینگن بود. این میدان یکی از بزرگترین میدانهای گاز خشکی در جهان است و این زلزله به عنوان شدیدترین زلزله ناشی از فعالیتهای انسانی در هلند شناخته میشود.
مناطق مانند خرونینگن، فلات دکن در هند و اوکلاهاما به لحاظ تکتونیکی پایدار هستند و معمولاً زلزلههای طبیعی را تجربه نمیکنند. گسلهای موجود در این مناطق، به عمق چند کیلومتر زیر سطح زمین قرار دارند و به دلیل بهبودهای طبیعی، قدرت کافی برای ایجاد لرزشهای طبیعی را ندارند. با این حال، فعالیتهای انسانی مانند استخراج نفت و گاز و ساخت سد میتوانند این گسلها را فعال کرده و زلزلههای غیرمنتظرهای ایجاد کنند. یولونا فان دینتر، فیزیکدان زلزلهشناس از دانشگاه اوترخت هلند، به این نکته اشاره میکند که این گسلها در طول زمان قدرت ذخیره میکنند و اختلالات انسانی میتوانند آنها را به نقطه شکست برسانند.
تحقیقات اخیر نشان میدهد که گسلهای ثابت و بهبود یافته در برابر دخالتهای انسانی آسیبپذیر هستند. این گسلها میتوانند تحت تأثیر فعالیتهای انسانی دچار تنش شوند و در نتیجه، زلزلههایی با شدت بیشتر از آنچه انتظار میرود، رخ دهند. نتایج این پژوهش در تاریخ ۱۵ اکتبر در ژورنال Nature Communications منتشر شد و نشان داد که حتی در مناطق به ظاهر پایدار، استخراج گاز میتواند گسلهای بهبود یافته را فعال کرده و لرزشهای قابل توجهی ایجاد کند.
فان دینتر و همکارانش با استفاده از شبیهسازیهای کامپیوتری نشان دادند که اختلالات ناشی از فعالیتهای انسانی میتواند تنش را در گسلها جمع کند و پس از چندین سال، این فشار انباشتهشده به زلزلهای تحریکی منجر شود. این زلزلهها میتوانند تهدیدی جدی برای مناطق به ظاهر پایدار باشند و نیاز به آگاهی و آمادگی در برابر این خطرات را افزایش میدهند. همچنین، این پژوهش تأکید میکند که شرکتها باید روشهای استخراج منابع را به گونهای طراحی کنند که گسلها به تدریج حرکت کنند و از آزادسازی ناگهانی نیرو جلوگیری شود.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟