**سریال «گنگستر» در کانون توجهات: آیا توقیف یا عدم مجوز؟**
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در دو هفته گذشته، نام سریال «گنگستر» به طور مکرر در رسانهها مطرح شده است. این سریال ابتدا با انتشار تصاویر و موشنها، و حالا با خبر توقیف آن، در کانون توجه قرار گرفته است. به نظر میرسد این پروژه قبل از اینکه فرصتی برای جذب مخاطب از طریق کیفیت کمدی خود پیدا کند، به فضایی از تبلیغات و خبرسازی وارد شده است. این وضعیت پرسشهایی را به وجود میآورد: آیا هدف، معرفی یک اثر جدید است یا ایجاد فشار رسانهای برای تسهیل انتشار آن؟
برخی رسانهها ادعا کردهاند که سریال «گنگستر» قرار بود به زودی منتشر شود، اما به دستور قوه قضائیه توقیف شده و زمان انتشار آن نامشخص است. با این حال، پیگیریهای خبرنگار تسنیم از ساترا نشان میدهد که این سریال هنوز مجوز انتشار دریافت نکرده و در مراحل اخذ مجوز قرار دارد. به عبارت دیگر، زمانی که یک اثر هنوز مجوز انتشار نگرفته، نمیتوان از توقیف آن به معنای متوقف شدن انتشار یک اثر مجوزدار سخن گفت.
توقیف زمانی موضوعیت پیدا میکند که اثری مسیر قانونی انتشار را طی کرده باشد و پس از آن، به دلیل تخلف یا عدم رعایت ضوابط، از انتشار آن جلوگیری شود. بنابراین، تعبیر «توقیف گنگستر» با وضعیت فعلی مجوز این سریال همخوانی ندارد. به نظر میرسد انتشار چنین اخباری در شرایطی که پروژه هنوز در حال دریافت مجوز است، میتواند به ایجاد فشار رسانهای بر تنظیمگر و تأثیرگذاری بر روند بررسی آن منجر شود.
در همین راستا، برخی رسانهها به انتقاد از آنچه «سندروم توقیفهای بیهوده» در نمایش خانگی مینامند، پرداختهاند. اما تعمیم این نگرش به همه موارد، بدون توجه به سازوکار نظارت و روند قانونی انتشار آثار، تحلیل دقیقی نیست. در تلویزیون، نظارت بر تولید آثار از مراحل ابتدایی آغاز میشود و در نمایش خانگی نیز سرمایهگذاران و صاحبان پلتفرمها باید نسبت به رعایت ضوابط و الزامات قانونی حساس باشند.
با این حال، در مواردی مشاهده میشود که نظارت لازم بر روند تولید و آمادهسازی آثار کافی نیست. این موضوع زمانی جدیتر میشود که یک اثر در مسیر دریافت مجوز قرار دارد و اصلاحیههایی به آن اعلام میشود، اما سازندگان در اجرای این اصلاحیهها تعلل میکنند. در چنین شرایطی، نمیتوان انتظار داشت که به دلیل احتمال افزایش توجه مخاطبان، از برخورد قانونی با تخلف صرفنظر شود.
در نهایت، ماجرای «گنگستر» بیش از آنکه نمونهای از توقیف یک اثر مجوزدار باشد، پرسشی درباره شیوه تبلیغات و خبرسازی پیرامون پروژهای است که هنوز مراحل قانونی انتشار را پشت سر نگذاشته است. نباید نداشتن مجوز را بهعنوان توقیف جا زد و از آن برای ایجاد فشار رسانهای بر روند قانونی استفاده کرد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟