مهدی محمدی، مشاور رئیس مجلس شورای اسلامی در اظهاراتی که در ۲۴ اردیبهشتماه مطرح شد، تصویری از وضعیت کنونی منطقه و موازنههای سیاسی ـ امنیتی ارائه کرد که به گفته او میتواند نشانههایی از ورود اوضاع به مرحلهای حساس و تعیینکننده باشد. او تأکید کرد که اکنون وضعیت نظامی در آستانه درگیری تمامعیار قرار دارد و مانع اصلی برای آغاز جنگ، نه کمبود تجهیزات و نه مشکلات لجستیکی، بلکه فقدان تصمیمگیری سیاسی و همچنین دسترسی اطلاعاتی دشمن به اهداف کلیدی است.
در همین چارچوب، محمدی به تحولات مربوط به حوزه دریایی نیز اشاره کرد و گفت که ایران، در پی تشدید محدودیتهای دریایی، پروتکلهای سختگیرانهای را در تنگه هرمز به اجرا گذاشته است. این پروتکلها، به گفته او، شامل الزام به شفافیت محموله، تبعیت از مسیرهای تعیینشده و پرداخت عوارض عبور میشود؛ مجموعهای از مقررات که اکنون بهعنوان وضعیتی تثبیتشده تعریف شده و بازگشت به شرایط پیشین را ناممکن ساخته است.
از منظر اطلاعاتی، او بر این باور است که آغاز مجدد جنگ با موجی از ترور همراه خواهد بود اما دشمن در وضعیت فعلی برای دسترسی همزمان به اهداف خود با چالش جدی مواجه است. محمدی در ادامه افزود ارزیابی شخصیاش این است که به محض رفع این مانع، عملیات نظامی آغاز خواهد شد.
بخش دیگری از سخنان او به متغیرهای بینالمللی اختصاص داشت. به گفته محمدی، سفر ترامپ به چین و نتیجه مذاکرات آمریکا و چین درباره ایران، یکی از عوامل تعیینکننده در انتخاب راهبرد واشنگتن طی ۴۸ ساعت آینده خواهد بود. با این حال، او احتمال همکاری راهبردی پکن علیه تهران را ضعیف دانست و استدلال کرد که آمریکا توان ارائه امتیازات کلیدی در حوزههایی مانند فناوری، تعرفهها، تایوان و امنیت دریای جنوبی چین را ندارد؛ موضوعی که به باور او، دست واشنگتن را برای جلب همراهی پکن محدود میکند.
در سطح منطقهای نیز، محمدی وضعیت رژیم صهیونیستی در جبهه لبنان را نمونهای از یک بنبست عملیاتی آشکار توصیف کرد و گفت این رژیم در تحقق اهداف راهبردی خود، از جمله ایجاد منطقه حائل و مهار توان پهپادی حزبالله، ناکام مانده است؛ ناکامیای که بهزعم او، بیانگر محدودیتهای عملیاتی تلآویو در این جبهه است.
در حوزه دیپلماسی نیز، او از تداوم بنبست موجود سخن گفت و یادآور شد که طرح قاطع چهاردهبندی ایران با مخالفت ایالات متحده روبهرو شده و در شرایط فعلی، چشمانداز روشنی برای گشایش دیپلماتیک دیده نمیشود.
محمدی در جمعبندی سخنان خود، بر این نکته تأکید کرد که مدیریت این کارزار پیچیده، نیازمند عبور از سادهانگاری و پرهیز از قضاوتهای صددرصدی و قطعی است. به گفته او، درک حساسیت شرایط جنگی اقتضا میکند که ارزیابیها صرفاً بر مدار احتمالات راهبردی استوار باشند و ظرفیتهای داخلی، به جای استهلاک در منازعات فرسایشی، در مسیر تأمین منافع ملی و مقابله با تهدیدات اصلی تجمیع شوند.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟